مدتی پیش داشتم فصل نامۀ "نگاه نو" را می خواندم که ویژه نامه ای دربارۀ پرویز دوایی چاپ کرده بود. پرویز دوایی را همیشه دوست داشته ام. در" نگاه نو" هوشنگ گلمکانی مطلبی نوشته بود دربارۀ پرویز دوایی و دیدارشان در جشنواره ای سینمایی. آن قدر از نوشتۀ گلمکانی خوشم آمد که چندین و چندبار خواندمش .چند روز گذشت و داشتم " شهر باریک" آیدا احدیانی را می خواندم که دیدم باز آن حس شوق و شور خواندن نوشته ای زیبا سراغم آمده. فکر کردم باید جایی باشد که هر بار چیزی خواندم، دیدم یا شنیدم و آن حس سراغم آمد، آن را با شما قسمت کنم. این شد که وبلاگ " جشن بیکران" متولد شد. اسم وبلاگ را از اسم کتاب" پاریس، جشن بیکران" ارنست همینگوی انتخاب کردم. وبلاگ " جشن بیکران" قرار است جشنی باشد از خواندن و دیدن و شنیدن. این قرار را با خودم گذاشته ام که هر کدام از دوستان خواستند، کلیدی از وبلاگ " جشن بیکران" داشته باشند تا ما را شریک کنند در جشن شان.(ع.ح)